Bugün ,23 Nisan dolayısıyla kızım stadyumdaydı.Ve günün anlam ve önemini belirten bir konuşma yaptı.Konuşma yapacağını öğrendiğim gün çok mutlu olmuştum.Öğrendiğimiz günden beri evde provasını beraber yaptık,çalıştık .Bu duygu nasıl anlatılır,bir tarifi var mıdır bilmiyorum.Bunu kelimelere nasıl dökeceğimi de bilemiyorum.Tek bir şey söyleyeceğim canım kızım sana ''Bugün annen her zamankinden daha fazla gurur duydu seninle''.Adın anons edildiği andan itibaren kalbim duracakmış gibi atmaya,nefesim daralmaya başladı.Ve işte karşımda,kürsünün önünde,mikrofondaydın.O anı ömrüm boyunca unutmayacağım.Sonra baktım boğazım düğümlendi.Ve tutamadım kendimi anneciğim,ağladım...Ewet ağladım.Neden ağlar ki insan böyle anlarda hala çözebilmiş değilim.Anne olmak böyle bir şey olsa gerek....O kadar güzeldin ki canım kızım....Allah tüm anne babalara yaşatsın bu duyguyu.Sen de bana bunu yaşattığın için teşekkür ederim anneciğim.Seni çok seviyorum güzel kızım ve inan benim dünyam senin için dönüyor.Yolun her daim açık olsun anneciğim...
